പ്രണയവസന്തനിലാവേ നീ
എന്തിനായ് എന്നരികില് വന്നു....
ഊഷരമാം എന് മനോവീഥിയില്
എന്തിനായ് പുതുനാമ്പു കിളിര്ത്തു...
എല്ലാം കരിഞ്ഞു പോയ് എല്ലാം മറഞ്ഞുപൊയ്
എന് മനോവേദന ഭാക്കിയായി...
ഇത്രയും നാളറിയാത്ത പാപവും
എന്നിലേക്കെന്തേ വീണടിഞ്ഞിടുന്നു....
ഇതു വരെയറിയാത്ത മോഹവും ദു:ഖവും
ഇന്നോളമറിയാത്ത പാഠങ്ങളും...
ഇനിയുമെത്ര നാള് എനിക്കറിവീലല്ലോ
ഈ ഉമിത്തീയില് ഞാന് ദഹിച്ചിടേണം...
പ്രിയപ്പെട്ട സുഹൃത്തേ.... ഇതൊരു പക്ഷേ എന്റെ അനുഭവങ്ങളാകാം.... ഭാവനകളാകാം.... ആരോടും ഉള്ള പകയും വിദ്വേഷവും അല്ല ഈ കുറിപ്പുകള്..... മനസ്സില് തോന്നുന്ന പലതും അപ്പപ്പോഴോ പിന്നീടൊ ഒരു സുഹൃത്തിനോടെന്ന പൊലെ ഇവിടെ സംവദിക്കുന്നു... അത്ര മാത്രം... കവിതയോ സാഹിത്യമോ ഇതില് കാണാന് കഴിയില്ല... കാരണം ഞാന് ഒരു കവിയോ സാഹിത്യകാരനോ അല്ല... വിമര്ശന-അനുമോദനങ്ങള് നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ സ്വീകരിക്കുന്നു... ...................................................................................ഏവര്ക്കും സ്വാഗതം.................................................................................
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ